24 Eylül 2008 Çarşamba

onuncu ay

Ben bugün on aylık oldum. İlk doğumgünümü kutlamaya iki ay kaldı. Kocaman oldum on ayda. Annem bana ilk doğduğum gün çekilmiş bir resmimi gönderdi de inanamadım. Pek zayıfmışım canım. Şimdi çoktan 8.5 kg oldum, boyum da uzadı. Hem sonra dişlerim çıktı. Artık istediğim her şeyi ısırabiliyorum. Ama bu dişler de çok zor çıkıyor hani. İnsanın dengesi altüst oluyor... Yavaş yavaş ilk adımlarımı da atmaya başladım. Ama biraz korkuyorum ya düşersem diye. Onun içi,n emeklemeyi ya da bir yerlere tutunmayı tercih ediyorum. Ya da en iyisi kucağa çıkmayı. Nasıl olsa beni kucağına almak isteyen çok.

Annem, bu tulumu bugün aldı bana. Geceleri sıcacık uyuyayım diye. Malum havalar birden soğudu sonbahar gelince. Ben de biraz deli yatıyorum. Bir uyanıyorum ki üzerimde battaniye falan kalmamış. Bir de nedense akşam yattığım tarafta uyanamıyorum sabahları. Ayakucu başucuna gelmiş oluyor. Artık annem geceleri yatağımı mı ters mi çeviriyor yoksa ben mi dönüyorum bu kadar bilemeyeceğim.
Kolları biraz uzun geldi tulumumun ama kıvırdık hemen. Büyümek garip bir şey. Bir ay bakıyorsunuz bacaklarınız uzamış, öteki ay ayakkabılar köfte ayaklarınıza olmuyor. Haliyle giysilerin de çeşitli yerlerini kıvırmak falan gerekiyor. Bu arada övünmek gibi olmasın pek kokoş bir gardrobum var. Sonbahar-kış kreasyonlarım da hazır. İnsana herşey yakışınca farklı oluyor tabii... Koyu lacivert beni pek bir açmış değil mi?

1 yorum:

arzu teyze dedi ki...

Kız dünya tatlısı seni çıtır çıtır yerim.Dünyanın en güzel yiğeni,canım yiğenim benim.Hayatımın çok büyük bir kısmında bana bir canlının "teyze" demesini hayal ettim.Sonunda seninki gibi dünya tatlısı bir yiğenim oldu.Ne dediğinin önemi yok ama teyzelik çok ama çok güzel bir duyguymuş.Seni çok seviyorum :)