21 Aralık 2008 Pazar

ilk kez kuaförde

Cuma günü Alev teyzemle anneannem, saçlarımı kestirmek için beni kuaför Yüksel ağabeye götürdüler. Saçlarım gerçekten de pek uzamıştı, ama lülelerim olduğu için o kadar da uzun görünmüyordu. Ben, Yüksel ağabeyin kızı Azra ablayla oynadım. Çok sevdim onu. İşten çıkar çıkmaz annem de geldi yanımıza.

Sonra anneannemle ben, önünde ayna olan bir sandalyeye oturduk.

Yüksel ağabey, bize rengarenk önlükler taktı.

Ama ben, bu işten hiç hoşlanmadım. Başladım ağlamaya. Annem, beni kucağına aldı, Yüksel ağabey saçımı öyle kesti. Ben, tüm bu süre boyunca ağladım da ağladım. Ne söylerlerse söylesinler hiç umursamadım.

İşte bu saçlarım kesildikten sonra ortaya çıkan güzeller güzeli ensem...

Bu da beni sakinleştirmeye çalışan Ömer ağabeyim. Aslında ağlamaya gerek yokmuş, insanın canı falan yanmıyor. Hatta saçlarım kesilince daha da bir güzelleştim. Bundan sonra ağlamadan gideceğim Yüksel ağabeye...

1 yorum:

alev dedi ki...

teyzesinin kuşu alış böyle kokonalıklara ilerde daha manikür pedikür yaptırıcaz senle. sonraki randevu kulak deldirmek!!!!!!!