9 Mayıs 2009 Cumartesi

dedemle fındık üzerine derin bir sohbet

İşte benim biricik dedem. Dedem, beni çok sever. Bir iki gün görmeyince çok özler. Bana kitaplar alır, mambili getirir. Anneannemlere gittiğimde ben de hemen dedemin yanına koşarım, dedem de yanaklarıma kocaman öpücükler kondurur. Birlikte yürüyüşler yaparız. Bazen kucağında gezerim. Dedem yorulunca da elinden tutup yanında yürürüm.

Geçenlerde dedem, beni özleyip bize geldi. birlikte mambili yedik. Ben dedemin kucağında oturdum hep. Sonra annem, bize fındık getirdi. Ben bu fındığı pek sevdim. Dedem de doktor, onun için fındığın yararları hakkında derin bir sohbete giriştik. Dedem, dedi ki bütün mambililerden yemek lazımmış, özellikle de balık. Ben, zaten balığı çok severim.

Fındıktan biraz ben yedim, biraz dedeme yedirdim. Sonra dedemle birlikte ayıcığıma da yedirdik. O aç mı kalsın? Hatta biraz Efe'ye bile verdik.


Derken ordan burdan sohbetimize devam ettik. Ben, büyüyünce dedem gibi çok bilgili biri olucam. Hem dedem söz verdi, birlikte gezilere çıkacağız. Orası senin burası benim dolaşacağız. Dedemi çok seviyorum ben.

Hiç yorum yok: