23 Temmuz 2009 Perşembe

teyzemle kahvaltı

Geçen hafta Arcu teyzemin canı sıkılınca biz de onu kahvaltıya götürdük. Gene Çıtır Simit'e gittik ben sevdiğim için. Teyzemi çok özlediğimden kendisine "sevgi böcüklüğü" yaptım. Orasını burasını sıkıştırdım, sarıldım, kucakladım. Özlüyorum ben onu, çünkü pek sık görüşemiyoruz.

Kahvaltıda tercihimi yumurtadan yana kullanmaya karar verdim. Laf aramızda yiyeceğimden değil. Bakalım kabuklarını soyabilecek miyim diye görmek için. Başarılı olduğumu söyleyemeyeceğim pek. Belki fazla haşlanmıştı onun için yani benimle ilgili bir durum değildi. Düzgün pişirselerdi kesin soyardım ben onun kabuklarını. Zaten bu sıralar, sıcaklardan mıdır nedir pek iştahım yok.

Sonra bahçede yürüyüşe çıktık. Geçen sefer iki köpek vardı oyun parkının yanındaki kafesin içinde. Ama şimdi birini bahçedeki ağaca bağlamışlardı. Çünkü öbürünün (ben, bu öbür sözcüğünü çok seviyorum. Her öbür dediğimde bir sürü şey getiriyorlar önüme) bebekleri olacakmış. Bizim Hera'nın da bebekleri oldu, görseniz o kadar tatlılar ki. Ama Hera, daha çok küçükler diye sevmemize izin vermiyor... Sonra bir gün ona çok sevdiği dönerden götürüp bebişleri seveceğiz. Belki resimlerini çekmemize de izin verir. O zaman buraya resimlerini koyabiliriz.
Neyse bu köpecik, neden bilmem benim şapkamı kapıverdi elimden. Annem, ona biraz mamiş verdi de şapkamı geri alabildik. Zaten onun kafasına nasıl olsun benim şapkam. O Adanın. Köpüşe hiç yakışmaz.

Sonra kuşlarla tavşanları sevmeye gittik. Hepsi çok acıkmıştı. Onlara ekmek verdik yemeleri için. Hapır hupur yediler ekmekleri.

Annem, bu hayvanlara pek bakmıyorlar diye biraz kızdı. İyi ki biz gittik de karınlarını doyurduk. Yoksa aç kalacaklardı...
Önemli not: Biliyor musunuz benim artık bezim yok. Annemle anneannem, evde olduğumuzda bana bez yerine rengarenk külotlar giydiriyorlar. Bir de çok güzel bir lazımlığım var. Lazımlık kelimesi, çok ilgimi çekti tabii. Bir ara neden lazımlık demişler araştırıp öğrenmek lazım. Annem, bana lazımlık alabilmek için baya bir dolaştı. Aslında şu müzikli olanlardan alacaktı ama bulamadık bir türlü. Neyse, ben artık lazımlığa yapıyorum çişimle kakamı. Annem, karizmam bozulmasın diye siteye lazımlıkta otururkenki resmimi koymama kararı aldı. Ben de kendisini destekledim şahsen.

1 yorum:

ZeyNes dedi ki...

Aaaaa...Su damlamıza bir arkadaş geliyor değil mi?Yakın mı Umurcum kardeşinin doğumu?Bezi atmanıza çok sevindim.Darısı başımıza:)