22 Ocak 2010 Cuma

şikayet

Ben haberciyim.
Siz isterseniz dünyaya sırtınızı dönebilirsiniz, ben dönemem.
Gözlerinizi kapatabilirsiniz, ben kapatamam.
İsterseniz dünyadan bihaber yaşayabilirsiniz, ben yaşayamam.
Ben haberciyim.
İşim bu, hergün dünyanın ve ülkenin dört bir köşesinde olan biteni okur, yazar, çeviririm.
Sizin hiç görmediğiniz, aslında asla görmek istemeyeceğiniz ayrıntılar, resimler günümü, gecemi doldurur.
Bugün Haiti, daha önce Bangladeş, Endonezya, Çin... Kim bilir yarın neresi?
Çocuklar, yaşlılar, kadınlar, hayvanlar...
Artık çok geliyor... Bazen dayanamayacağımı düşünüyorum...
Beynimin içindeki o resimler silinsin istiyorum...
Kapımı örteyim, telefonumu kapatayım dünya dışarıda kalsın diyorum...
İçime işlemiş...
Olmuyor...

17 yorum:

Mlke-Btkn dedi ki...

Allah allah ben seni hep sağlık kurumunda çalışıyor diye düşünüyordum :):)
Neden ki acaba :)
Yavv işin zormuş be canımm..
Ama güzellikleri de vardır elbet ;)

Öptümm çokkk..
sevgiler...

Demet dedi ki...

Umurcum, ne kadar güzel yansıtmışsın..çok zor olmalı yazdıklarından anlaşılıyor, habercilik hep zevkli ayrıca monoton olmadıgını düşündüğüm bir alan ama olumsuzlukları da çok..canım sana kolaylıklar dilerim neyse ki eve geldiginde sarılıp herşeyi o an sana unutturacak çok tatlı bir miniğin var değil mi..çok öpüyorum,

Eko Anne dedi ki...

Umur;
çok haklısın. Ben haberci değilim ama sadece haberleri takip eden biriyim. Dünyadaki acı bana bile çok ağır geliyor. Özellikle çocukların gözündeki acı

sib dedi ki...

ben ise kizilayciyim.

uzattiklari ellere yardim eli olusturan kendine edindigi sorumluluklari sonuna kadar tasiyip zevkle ulastiran kurumda inanc ve ozveriyle calisiyorum.

o resimlere hep yenisi ekleniyor umurcugum cunku hayat artarak cogaliyor..

keske hep guzel gunler yasansa...

Limonlu Turta dedi ki...

Ben de tam bu yüzden hak temelli çalışan sivil toplum örgütlerine elimden geldiğince destek ve emek veriyorum. Çünkü bütün bunların temelindeki sebep, istisnasız tüm insanların koşulsuz olarak eşit ve özgür olmayışları. Kimimizin bunu belgelemesi ve kitlelere bildirmesi, kimimizin bu durumun yol açtığı yaraları sarması, kimimizin de bu durumun devamını sağlayan zihniyetle mücadele etmesi gerekir. Şüphesiz hepimizin yapması gereken, bu durumun değişmesi için bir zahmet ayağa kalkıp elimizden gelenin en iyisini hatta en en iyisini yapmaya başlamamız. Şimdi! Hemen! Çocuklarımıza yaşanabilir bir dünya ve onurlu bir isim bırakmanın başka bir yolu yok çünkü!
ç.

Şule-Bilge'sMum dedi ki...

umurcum dediğin gibi biz istersek bakmayız.ama sen.işin-miş-.zor hakikaten.bolbol güzel haber yapabilmen dileğiyle.sevgiler.

Belkıs dedi ki...

İçimi yakan bir sahne gördüğümde tamda dediğin gibi basıyorum tuşa değiştiriveriyorum göz görmeyince gönül katlanırmış misali. Ece den sonra arttı bu sahne. Korkuyorum yarından, nasıl bir yarına Ece yetiştirdiğimi görmekten.

Doğa dedi ki...

her ne kadar uzaktan kumandamızın tusuna basarak , gazetemızın yapragını hızla cevırerek atlatabılsekte bu acı olayları... olaylar orada, yasandıkları yerde devam edıyor...

Arkadasın dedıgı gıbı..herkes uzerıne dusenı yaptıkca..bu haberlerın sayısıda gıttıkce azalacak...azalır ınsallah..

sinem dedi ki...

Umur biliyormusun ben de seni sağlık alanında çalışıyor zannediyordum.Bence yaptığın işe duygularını karıştırmaya başlarsan o yumağın içinden hiç çıkamazsın.Ben kendimi hep iyi bir psikolg olur benden diye överken birgün bir arkadaşımız çok yanılıyorsun Sinem hayatının hatası olurmuş iyiki olmamışsın dedi. Niye diye sorunca da o kadar çok kendini dinliyor ve başkalarının sıkıntısını kendi sıkıntın gibi benimsiyorsun ki hayatın altüst olurdu demişti. Sakın yanlış anlama beni lütfen ,yazdıklarım duygusuzluk yada duyarsızlık değil,ukalalık yada ahkam kesmek hiç değil...bazen bazı şeyleri (özellikle değiştiremeyeceklerini)olduğu gibi kabul etmelisin.İnan bana hayat daha yaşanılabilir oluyor o zaman...Öpüyoruz

GüCüBe dedi ki...

Canım zor bir işin varmış gerçektende, kolaylıklar diliyorum..

füsfüs dedi ki...

ne kadar haklısın biz istemezsen değiştiriyoruz kanalı, gezeteyi kapatıyoruz senin öyle bir çansın da yok
gerçekten kolaylıklar diliyorum sana ama siz çok önemlisiniz

Odil Sezen Metin dedi ki...

Ne kadar ruhuma işlenen bu acıları dindirmek için, bu yaşanılanları görmemezlikten gelmeye çalışsamda, olmuyor.. İster istemez görüyorum, bizde yaşadık o kötü, çok acı günleri..
Allah hepsinin yardımcısı olsun; başta küçük, masum yavruların..

Kolaylıklar diliyorum işinde, çok zor bir mesleğin var bence..
Sevgiler,
Odil'in annesi Fatma.

Özden dedi ki...

Çok haklısın Umurcum özellikle son Haiti felaketinde izlemeye dayanamadığım, hatta dün geceki yardım programında dayanamayıp ağladığım için, görmeme tercihimi kullanabiliyorum. Sana içtenlikle kolaylıklar ve sabır diliyorum.

Mine Fındıkoğlu dedi ki...

görmemek duymamak okumamak mümkün değil,aksine yarın aynısı başımıza da gelebilir..daha çok okumak, duymak ve duyarlı olmak lazım ...

AYÇA dedi ki...

Umurcum ardademiryildiz@hotmail.coma sana ulaşacağım bir adresi yazar mısın?

sinem dedi ki...

Umur bi se ver ya nerdesin?

ÇINAR'IN OYUNCAK ÇANTASI dedi ki...

Umur'cum.. Siz haberciler iyi ki varsınız. Seni o kadar iyi alıyorum ki.. Ben Adliyeciyim. Her ne kadar bilgi işlemde olsam da gün içinde ister istemez koridorlardaki acı haykırışlara kulak misafiri oluyorum. Kiminin çocuğu tecavüze uğramış can havliyle zanlıya saldırıyor, kimisi boşanıyor çocuğunu paylaşamıyor. Hep sevimsiz sesler adliye koridorlarında asılı kalan.. İnsanı kanatan.. Kaçıp gidemiyorsun ayağında görünmez bir prangan var, kulaklarını tıkayamıyorsun insansın, anasın.. Çok zor şekerim.. Seni o kadar iyi anlıyorum ki..