2 Şubat 2010 Salı

benim pamucuğum

Benim saçları leylak kokan kızım,
Şimdi sen uyuyorsun. Kiraz dudaklarınla kimbilir hangi düşe gülümsüyorsun. Bilmiyorsun ki tatlı yüzündeki o gülümseme, annen için armağanların en güzeli...
Dışarıda lapa lapa kar yağıyor yine... Bir dışarıya, bir sana bakıyor ne kadar şanslı olduğumu düşünüyorum.
Seninle her gün sürprizlerle dolu. Bugün elindeki makarnaları birden ona kadar sayıp şaşırttın beni. Dün de ayıcığına sen yiyemezsin çünkü ağzın yok diyerek güldürdün. Büyüyorsun hasır kirpiklim hem de nasıl bir hızla... Ben daha bebeklik kıyafetlerinle vedalaşmayı başaramamışken geçen ay aldıklarım bile kısacık geliyor. Bazen zamanı durdurabilmeyi istiyorum. İstiyorum ki hep çocuk kal. Benim ol. Biliyorum büyüdükçe bireyselleşip uzaklaşacaksın. Benimki umarsız bir çaba işte...

Bu hafta Annelerin Dünyası'ndaki konumuz, "kargaya yavrusu kuzgun görünürmüş". Her ne kadar kirpiye yavrusu pamucuk görünürmüş deyimini tercih etsem de ikisinin de ne kadar doğru olduğunu şu iki yılda anlamış durumdayım.

Sen, benim miladımsın pamuk ellim. İçim dışım sen, fikrim zikrim sensin... Bazen hayran hayran seni seyrederken yakalıyorum kendimi... Gözüm dünyayı görmüyor. Ne kadar cadılık yaparsan yap, ne kadar yaramaz olursan ol bu dünyadaki en güzel yavru sen, en zekisi sen, en muhteşemi sen... Sen, bir yana dünya bir yana...
Evet çocuklarımız, dikenlerine rağmen bize pamucuk görünüyorlar. Çünkü başka hiç kimseyi onlar kadar sahiplenmiyor, onlar kadar içselleştirmiyoruz. Başka hiç kimse için bu kadar emek harcamıyor, kendimizden bunca vazgeçmiyoruz. Onlar demek, biz demek.
Zaten insan hayatında kaç kere böyle bir mucizeye tanıklık eder ki. Ellerin, ayakların, gözlerin, kirpiklerin... Hangi birini saysam, hangi birine methiyeler yazsam...
Onların üzüntüsü bizim üzüntümüz, onların başarısı bizim başarımız... İster dahi, ister değil... Onların bizim gözümüzdeki yeri kavramların öyle ötesinde ki...
Uzun sözün kısası ha karga, ha kirpi... Hepsi anne... Yavruları ister kuzgun olsun ister pamucuk... Hepsi bir tane...
Sen de benim bir tanemsin bal yanaklım...
Aslında şu sıralar çok yorgun, biraz da tatsızım. Ama sen yanımda olduktan sonra hiç bir şeyin önemi yok. Yeter ki sen iyi ol... Gerisi boş bal yanaklım...

16 yorum:

Mlke-Btkn dedi ki...

Oleeeyy be yine ilkim ;)

Ahh bende öperim o bal yanakları yaa, şükürler olsun canım Allah her kadın'a bu güzelliği yaşama şansı versin ;)

Dip:) sen niye bizi takip etmiyorsun bakem hııı!!! :)

öpüyorumm çokk canım yorulma sen ne olur, bize ihtiyaçları var bu pamucukların, bizim de onlara tabii ;)

ada dedi ki...

Bak işte gecenin bir vakti gözlerim doldu sizin yüzünüzden. Neden kimse beni saçları leylak kokan kızım, hasır kirpiklim diye sevmedi. Tamam adaşımın kirpikleri gibi ok ok değil benimkiler ama yine de güzeller. Öptüm. Bir daha uzatmasanız arayı bu kadar

Hilal dedi ki...

sevgi ve gülümsemeyle sarıp sarmaladı beni bu yazı. yine...
büyüseler de her hallerinin ayrı bir güzelliği olacak diye inanıyorum. bugün annem bana, 29 yaşındaki kızına hala onunla ne kadar gurur duyduğunu söyledi. düşün:) bireyselleşme başladıktan sonra da annelerde gurur duymalar başlıyor. bizim işimiz ölene kadar bitmeyecek herhalde:)

sinem dedi ki...

İnan aynı şeyleri düşünüyoruz. Ben de hayatımda başka hiçbirşeye böyle sabırla emek verdiğimi hatırlamıyorum. Ona dair hiçbirşey zorlamıyor beni.

NiLaY dedi ki...

son paragraf herhalde annelerin ortak ruh hali herzaman :)) bir gülüş, bir bakış çoğu zaman herşeyi unuttursa da, varlıkları bile yeter çoğu zaman yanımızda durduklarında.. çok güzel anlatmışsın anneler olarak hissiyatımızı :)

ilknur malcı dedi ki...

umurcum ne guzel dile getirmişsin.şimdiki cocuklar ne kadar sanslı biz ne kadar sanslıyız.doya doya yavrumuzun tadını çıkarabiliyoruz.varsın hırslı anne , gizli hırslı ya da şu bu denilsin.ne denirse denilsin biz anneyiz ve onlar için herşeyin en iyisini istiyoruz.bundandır abartmamız, bu derece duygusallaşmamız.Annelik gülümseten bir meşruluk katmıyor mu çoğu şeye.

Filiz-Yiğitin annesi.. dedi ki...

Umurcuğum,çok güzel yazmışsın canım.Çok duygulandım ben))
Onlar bizim en kıymetlilerimiz..Onlara sahip olmak dünyalara bedel..

Başak dedi ki...

Umurcum döktürmüşsün yine.Bal yanaklı Adoşu ve seni öpüyorum kocaman.

ZeyNes dedi ki...

Bir yandan büyüsün şunu yapalım,bunu yapalım hayalleri kurarken,diğer yandan hep kucağımızdaki bebek olarak kalsınlar istiyoruz değil mi...Benim Ada kuşum da tam pamucak:)

Adsız dedi ki...

cok ozlediiiiiiiiiiiiiiiim
sib&jr

Odil Sezen Metin dedi ki...

İçimi sıcacık yaptı postun..Allah tüm kadınlara anneliği tattırıp, bu güzel duyguları yaşatma imkanını esirgemez inşallah..Çok güzel ifade etmişsin duygularını..Yüreğine,ellerine sağlıklar olsun..
Bal yanaktan bir makas aldım en hafifinden..(canı yanmasın güzelliğin)

Belkıs dedi ki...

Umurcuum nası güzel ifadedir bu yahu mahvoldum ben pc başında,direk işi gücü bırakıp eve gidesim sarıp sarmalayasm geldi eceyi

ÇINAR'IN OYUNCAK ÇANTASI dedi ki...

Seni beni hep ağlatmaya mecburmusun?? Allah hepimizin evlatlarını bizlere bağışlasın..

Demet dedi ki...

Umurcum ne güzel yazmışsın yine bütün annelerin dili olmuşsun.. öpüyorum ikinizi de sevgiler,

Tibet'in annesi dedi ki...

Ben de çok yakalıyorum hayran hayran seyrederken küçüğümü :)))
Çok güzel dile getirmişsin duygularını, eline sağlık :)

sirâr dedi ki...

çok güzel anlatmışsın..hasır kirpiklere yaş değmesin hiç.hep gülsün o gözler..