19 Şubat 2010 Cuma

nice yaşlara oğlum

Bu, benim pamuk oğlum. O benim aşkım, en iyi dostum, hayatıma anlam katan birkaç varlıktan biri. Dün 8. yaşını kutladık bebeğimin.
Daha dün gibi onun hayatımıza girmesi. Küçücüktü tanıştığımızda. Alıp onu evden çıkarken annesi geldi koşa koşa. Bir-iki saniye bakıştık birbirimize... Gözleriyle bana emanet etti oğlunu. Ben de ona verdiğim sözü hiç unutmadım. Hani bir bebeğe nasıl bakılırsa sekiz yıldır ben de öyle bakıyorum oğluma. Ne hastalıklar, kazalar atlattık. Bazen gece hiç uyumadan başında bekledim... Nefesini dinledim... O yemiyor diye ben de yemedim.
O benim hiç büyümeyen bebeğim... Ada, büyüyecek ama Efe, benim bebeğim olmaya devam edecek.
Çok şeyden vazgeçmek zorunda kaldım onun için. Yine de hiç ama hiç pişman olmadım.
Bu sekiz sene içinde beni tek üzen, kimseyi rahatsız etmemek için harcadığımız onca çabaya, onca titizlenmemize karşın insanların sevgisizliği, anlayışsızlığı oldu. Beni en çok yaralayan da ondan "şu, it" diye söz edenler ve ne üstüne vazifeyse kurtulmamızı tavsiye edenler oldu. İnsan, çocuğunu dışarı atabilir mi? Demek ki bana bunu söyleme cüretinde bulunan insanlar atabilecek durumdalar. Ama ben atamam. O, benim yavrum...

Öyle güzel bir şey ki onunla yaşamak. Mesela hiç kimse karşılayamaz onun gibi. Beş dakika bile sürse ayrılığımız sanki yüzyıldır bizi bekliyormuş gibi atlar üzerimize. Kimseler bu kadar değerli hissettiremez insana kendini. Kafasına bir dokunur, herşeyi unutursunuz...
Böyle bir sevgiye de başka hiç bir yerde rastlayamazsınız. Öyle karşılıksız, öyle çıkarsız, öyle masum, öyle güçlü... Ser verir sır vermez. Herkes sizi satabilir o asla...
Efe, çok şey öğretti bana. Bir kere kelimeler olmadan iletişim kurmayı... Biz, birbirimize bakar içimizi okuruz. Onun hasta olup olmadığını gözlerine bakıp anlarım o da benim üzgün olup olmadığını gözlerimden okur. Gelir kucağıma oturur beni neşelendirmeye çalışır. Sonra sahiplenmeyi.... Benim on kiloluk oğlum, beni korumak için cansiperane atlar önüme. Ve duyarlılığı... Eğer dışarıda bir hayvan canı yandığı için bağırıyorsa evdekiler onlar için gözyaşı döküyorlar biliyor musunuz?
Eğer bir köpek ve bir bebekle yaşamak nasıl bir şey diye sorarsanız aşağıdaki iki resim durumu özetliyor:
Her an böyle aşk yaşanmıyor tabii ki. Arada kardeş kavgaları, oyuncak paylaşamama durumları da söz konusu. Ama Ada hastalandığında Efe gidip yanına yatıyor sırtını sırtına yaslayarak ya da ayakucuna kıvrılarak. Ağlıyorsa Efe de üzülüyor. Kimseleri yanına yanaştırmıyor. Uzun sözün kısası ağabeylik yapıyor... Ada da elleriyle besliyor Efe'yi. Efe diye boynuna sarılıyor. Tüylerini okşuyor, ona kitap okuyor.
Bence tüm çocukların böyle birer dostu olmalı...
Efe, Ada'ya sevmeyi, paylaşmayı, korumayı, sorumluluk almayı öğretiyor.
Eğer bebeğiniz olacak diye evinizdeki dostunuzdan vazgeçmeyi düşünüyorsanız ne olur bana yazın. Bebeklerle köpekler, öyle güzel büyüyorlar ki....
Benim pamuk oğlum, nice sağlıklı yaşlara... İyi ki varsın, iyi ki gelip bizi onurlandırdın, yaşamımıza neşe kattın. Sensiz bir hayatı düşünemiyorum bile. Bir tanem, nice nice yıllara seninle birlikte....

18 yorum:

ada dedi ki...

Nice yaşlara Efeciğim. Sen ne kadar tatlı bir köpeksin öyle. Adaşımla resimlerinize de bayıldım.

Özden dedi ki...

Umurcum kalbinin güzelliği tüm hayatına yansıyor biliyormusun, seni yüzüyüze hiç görmesem de içten yazılarınla ve sevgini korkusuzca göstermenle nasıl biri olduğunu nasıl bir yürek taşıdığını biliyorum. Ve yine biliyormusun Ada'nın o tertemiz, iyilikdolu kalbi de fotoğraflardan anlaşılıyor. Efe'nin yeni yaşını kutlarım...

Berna dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Berna dedi ki...

Ada'yla Efe'nin fotoğrafları ne hoş öyle :))) Arkadaş gibi oturmuşlar, çok tatlı ikisi de :)
Nice yaşlara Efe...

AYÇA dedi ki...

Nice yaslar efeye. Çok tatlı gercekten. Bı gün efeyle tanışmak ve oğlumu tanıştırmak istiyorum :)) olur mu ?

Limonlu Turta dedi ki...

Nice nice yaşlara Efecik! Tebrikler Umurcuğum!
Evde bir başka canlıyla yaşamak insanı nasıl da değiştiren, zenginleştiren bir durum değil mi? Ben Ada ve Selin'in çok şanslı olduklarını düşünüyorum. Aslında sadece onlar değil bizler de çok şanslıyız. Hayatımızda biriciklerimizin yanı sıra Efe ve Pakize de olduğu için.
Su damlamı gıdısından öpüyor, boncuk gözlünü de okşuyorum.

Demet dedi ki...

Efecik iyi ki doğdun ben seni resimlerinden bile çok sevdim gerçekten, kimbilir yanımda olsan nasıl oynardık :)

Eko Anne dedi ki...

Beni duygulandırdın, bir canlı için sevgi duymak nedir bilen insanlardansın. Şeffaf bir kalbin var. Efe'nin de dogum gununu kutlarım, nice yıllara inşallah.

Belkıs dedi ki...

Umurcuğum pek bi duygulandım ben yahu dokunsalar ağlayacağım türden yazıyorum yorumu. Nasıl bi güzel kalbin var senin, nasıl içten bi insansın ve nasıl bunu bu kadar güzel hissettirebiliyorsun.. Daha nice nice yıllarınız olsun hep birlikte.

Odil Sezen Metin dedi ki...

Canım Efe, up uzun ömrün olsun inşallah.. Sizler biz insan oğluna çok şey öğretiyorsunuz..En güzeli karşılıksız sevgiyi..
Umur'cuğum çok güzel yazmışsın..
Ada'nın Efe'ye kitap okuması ne hoş.. (Biz atçılık oynuyoruz genelde Badem le..)
Sevgiler canım..

füsfüs dedi ki...

umurcum yine çok duygulandım ya, nasıl duygulı naif tatlı bir insansın sen, kalbini alıp şu sayfaya ne güzel taşıyorsun
ada da çok şanslı bir çocuk çok

sinem dedi ki...

Çok duygulandım ama ençok enaz Ada'ya sahip çıktığın kadar Efe'ye sahip çıkmana bayıldım.Daha nice uzun yıllar aranızda olur inşallah.Öpüyoruz üçünüzü.

Filiz-Yiğitin annesi.. dedi ki...

Canım,çok güzel,duygu dolu bir yazı..Resimler çok şeyler anlatıyor zaten..Ada gerçekten çok şanslı bir çocuk..Efeyede nice yaşlar..

ilknur malcı dedi ki...

Allah uzun ömür versin efeye.kaliteli bir ömür, sevdikleriyle birlikte geçireceği...
biraz kuru oldu cümleler di mi?
hele bir zamanlar köpeği olan biri için çok duygusuz oldu :((

elif ada dedi ki...

Ne kadar güzel yazılar bunlar. Beni nasıl mutlu ettiğinizi anlatmam mümkün değil. Hepinize kucak dolusu sevgiler

esra dedi ki...

gecikmelide olsa doğum gününü kutluyorum..ıslak burnundan öpüyorum onun...

esra dedi ki...

senin fıstığın yeşil üstünden bizimkindede var.. biraz dar geliyor artık göbeği çıkıyor çok fena :) çok çok yakışmış...

öykü dedi ki...

Bayıldım bu öyküye
bebegım oldu dıye
evdekı canı dıye çok sevdgı dıger bebegını ( kedı/kopegını ) sokaga atanlara ders olsun bu yazınız
dılerım kı daha cok ınsan okusun..
ogrensın
nasıl aynı catı altında
bu huzur guzellık
mutluluk tablosı yasanırmıs gorsun..
Mutlulugun resmı yapılır mıymıs dıyenlere cok guzel cevap bu yazınız
sevgıler..