6 Mayıs 2010 Perşembe

hayat, anneler günü ve yara bantları

Hani bazen öyle yorgun, öyle bitkin, öyle bıkkın, öyle umutsuz olur ya insan
Ne dalları tomurcuğa duran ağaçlar, ne ötüşen kuşlar, ne gelen bahar bir teselli verir...
Hani bazen öyle, öyle çok gelir ki omuzlarınızdaki yük
Artık taşıyamayacağınızı düşünürsünüz...
Hani bazen yeryüzündeki en yalnız, en yorgun, en talihsiz insan olduğunuzu düşünürsünüz
Ne kadar şanslı olduğunuzu unutup...
Hani bazen gözünüzün kenarında düşmeye hazır bir damla, boğazınızda kocaman bir düğüm
Bakarsınız çevrenize sorularınıza bir cevap arayarak...
Eğer bakmasını biliyorsa gözleriniz, tam da yanıbaşınızdadır aslında
Bu yıl aradığım cevabı da aldım anneler günü armağanımı da:

Eğer ceplerinizde rengarenk yara bantları varsa
Ve yanınızda sizi seven insanlar
Hayat acıtamaz canınızı...
Acıtsa bile bir minik melek gelir, sihirli dudaklarıyla bir öpücük kondurur yaranızın üstüne sonra rengarenk bantları yapıştırır geçer gider...
Not: Ben, anneler günü hediyemi buradaki yavrulara gönderiyorum. Kızımı da burada bulmuştum yıllar önce. Şimdilik yüreğim elvermiyor gidip onları ziyaret etmeye. Çünkü biliyorum ki gitsem hepsini toplayıp bizim eve getirmek isteyeceğim, aklım onlarda kalacak. Buraya bakınca ne demek istediğimi anlayacaksınız. Umarım bir gün kocaman bir bahçem olacak ve gelip benimle birlikte yaşayacaklar. Onların dili yok, sadece gözleriyle konuşuyorlar tabii insanlar dönüp gözlerine bakarlarsa. Yardım isteyemiyorlar... Bu dünyayı yaşam hakkına saygı duyan duyarlı anneler ve onların çocukları değiştirebilir ancak. Ne olur bu kimsesiz, yapayalnız yavruları da unutmayın... İki günde solacak çicekler almak yerine onların karnını doyurun, yaralarını sarın. Onların size çok ihtiyacı var...
Anneler gününüz kutlu olsun efendim...

13 yorum:

Hilal dedi ki...

bir zaman sonra çiçekler anlamsız geliyor insana. o gün canlı duruyor, sonrasında kuruyor ve ortalığı kirletiyor...harika bir öneri bu, bir bahçem olsaydı, çocuğumu bir sürü hayvan dostlarımızla büyütmek isterdim. hem ben onlara sıcak bir yuva sağlayabilirdim, hem de oğlum onları çok daha yakından tanıyabilirdi. onlara yardım edelim nolur, imkanı olanlar bu posttaki çağrıya kulak versinler..

kirazsevdasi dedi ki...

Umurcum,
gitmeye dayanamiyor insan, sonra aklindan cikaramiyor gercekten.

umarim bi gun istedigin buyuklukteki bahcende bir suru tatli yavru yasarken siz,ziyarete geliriz :)

kirazsevdasi dedi ki...

Umurcum,
gitmeye dayanamiyor insan, sonra aklindan cikaramiyor gercekten.

umarim bi gun istedigin buyuklukteki bahcende bir suru tatli yavru yasarken siz,ziyarete geliriz :)

puck-robin dedi ki...

siz harika bir şey yapmışsınız ama kızınıza kucak açarak, evine alamayanlar için yedikule hayvan barınağının hamilik hizmeti de var evine alamayan öyle bir şey de yapabilir.

Eya dedi ki...

Umurcugum...merhaba...anneligin kutlu olsun...her daim...ama baglanti kurdugun sayfalara girdim ve saskin bir halde icim burkularak dolandim sayfalari. Ne yazik ki öyle bir ülkede daha dogrusu öyle insanlarla bir arada yasiyoruz ki bazen utaniyorum inan. Burada yurtdisinda yasayip medeniyeti görünce neden benim insanim bunu yapiyor,neden diye soruyorum kendime...heryes uc yasaniyor ülkemizde...insallah günün birinde kocaamaaaaan bir bahcenin olmasini diliyorum...bende gelip o bahceye cicek ekerim...sevgilerimle

Başak dedi ki...

umurcum anneler günün kutlu olsun,kocaman öpüyorum

Eko Anne dedi ki...

Kocaman bir kalbin var, cok tatlısın. Sen tam bir annesin.

Anne İş'te dedi ki...

UMUR'CUM, O ANLATMAYA ÇALIŞTIĞIN HİSSİ YAKINEN TANIYORUM..VE LİNKLERİ TIKLAYINCA MİDEM BULANDI İNSANLIĞIMIZDAN...
AMA YİNE DE İNANMAK İSTİYORUM;SEVMEKLE YENİDEN BAŞLAYACAĞINA HERŞEYİN..

SEVGİLERİMLE..ANNELİĞİNİ KUTLARIM

Tuğra'nın Annesi Emine dedi ki...

Umurcum yeni gördüm bu yazını.Ne güzel duygularla anlatmışsın.Linklere tıklayınca içim acıdı inan :(
Anneler gününü de kutluyorum canım, Ada'yı öp bizim için..

NİHAN dedi ki...

anneler gününü kutluyorum, mesajın umarım heryere ulaşır...

AYÇA dedi ki...

Şimdi gördüm yazını seninde anneler gunün kutlu olsun. Çok duyarlisin. Benimde icim varmıyor gitmeyi hani bizede bir köpek gelmişti ya o gittikten sonra hemen hemen hergün arkadasımı aradım oynuyorlar mı da ilgileniyorlar mı tok mu? Diye. 1 saat bile onu görmem,evimde olsa rahatı yerinde olsa da nasıl etkiledi beni. Duyarsız değilim ama gidemiyorumda. Güzel kızını ve iyi kalpli annesini öpüyorum:)

ilknur malcı dedi ki...

canım benim hersey gonlunce olsun

Zeynep dedi ki...

Bugün aynen yazının ilk paragrafındaki gibi hissediyorum, ne iyi geldi yazdıkların. Evvelsi gün bir alışveriş merkezindeki pet shopta kafeste sahip bekleyen canları seven arkadaşımı bekleyemedim, içim dayanmadı onlara bakmaya..Onlar da annesinin kuzusu degil mi? Ne farkı var insan yavrularından? Umarım bir gün hepimiz en azından onlardan birine bir yaşam sağlayabiliriz..