13 Ağustos 2010 Cuma

Hani kendimizi evrenin merkezinde sanarız, her dertten azade, her beladan uzak olduğumuzu düşünürüz ya...
Dehşetli bir saflıkla bize hiçbir şey olmayacağına inanırız...
Büyü bozuldu
Ben dersimi aldım
Ne kadar kırılgan, ne kadar çaresiz, ne kadar küçük olduğumuzu
Bastığımız yerlerin sağlam olmadığını, yarının garanti olmadığını
Sahip olduklarımız kayıp giderken ellerimizden hiçbir şey yapamadığımızı gördüm.
Bilmediğim şeyler değildi bunlar
Ama hiç böyle kafama dank etmemişti.
Yer ayaklarımın altından çekildi sanki ve ben nefessiz kaldım.
Bir anne, nasıl gömer evladını? Nasıl vazgeçebilir, nasıl devam edebilir, nasıl dayanabilir? Ne düşünür, ne yapar? Ben bile böyle hissediyorsam, o ne hisseder? 
Böyle durumlarda her şey anlamını yitirir diye düşünüyor ya insan. Hayır tam aksine anlam kazanıyor.
Şimdi hayatımda ilk kez, ilk kez bu kadar korkuyorum. Yaşamlarımızın bunca pamuk ipliğine bağlı olmasından, çaresiz kalmaktan, gücümün yetmemesinden...
Ve daha önce hiç bu kadar korkmadım bırakıp gitmekten... Ben, yaşamak, yaşlanmak, kızımın büyüdüğünü görmek istiyorum...

18 yorum:

AYÇA dedi ki...

O yazıyı yazdığından beri daha da sıkı sarıldım demire, hayata, aileme... Nasıl etkilendim nasıl yogun hisler yasadım bilemezsin. Ben ki tanımadığım biri için boyle olduysam onları düşünemiyorum :( çok zor... Zor lafı bile anlamsız. Allah sabır versin...

Berna dedi ki...

Gerçekten yaşanabilecek en büyük acıdır bu sanırım. Allah kimseye yaşatmasın :((( Sözler anlamsız, sabır diliyorum acı çeken anneye, babaya...

Tuğra'nın Annesi Emine dedi ki...

Allah evlatlarımızı bizsiz, bizleri de evlatsız bırakmasın.Allah kimseyi kimseden ayırmasın..
Bir önceki yazın için mail atmıştım sana ulaşmadı sanırım.Buradan da tekrar yazmak istedim.Başınız sağolsun, Allah sabırlar versin.Çok zor gerçekten.Yaşlısı genci farketmiyor,hayat çok acımasız,seninde dediğin gibi pamuk ipliği gibi..
Çok çok üzüldüm.Allah sana ve tüm sevdiklerine uzun ömürler versin.Kalbi güzel arkadaşım benim hep mutlu ol...

füsfüs dedi ki...

canım göreceksin, inan buna ve öyle düşün. yaşanılanlar çok zor çok acı, kötü hissetmen çok normal şimmdi. ne diyeceğimi de bilemiyorum ki allah o aileye verebileceği tüm sabrı versin

Anne ve Bebisi dedi ki...

Derler ki, annesi olene oksuz, babasi olene yetim, karisi-kocasi olene dul derler de.. evladi olene verilebilecek hic bir sifat yoktur. Allah kimselere evlat acisi gostermesin. O anne babaya dayabma gucu, sabir versin. Cenette evlatlarinin yanina layik kilsin.

Sizin de basiniz sagolsun. 3 gunluk yalan dunya iste. Oyalanip duruyoruz siradan seylerle.

Burcu dedi ki...

O yazıdan ve seninle konuştuktan sonra aklımdan çıkmıyorlar Umur, hem o anne, hem yaşadıkları hem de herkesin yaşayabileceği pamuk ipliğine bağlı hayatlar. Allah korusun, Allah sabır versin demekten başka birşey gelmiyor ki elden :(((

Şule-Bilge'sMum dedi ki...

Umurcum,kelimeler kifayetsiz,esra ne güzel söylemiş,onlara bir sıfat yok gerçekten,cennette yavrusuyla buluşcak inşallah arkadaşın.

Tibetin annesi dedi ki...

Tam sana mail yazıyordum... daha bloga bakmamıştım... sonra bir bakayım dedim... bu yazdıklarını görmemeyi umarak... düşünemiyorum... düşünmek istemiyorum... Allah kimseye evlat acısı yaşatmasın... Sabır diliyorum :(

nehirineylemleri dedi ki...

Sözün bittiği yer bu olsa gerek. Hayat boş, hem de bomboş! Mutlu yaşamak tek dileğimiz ..

Bahar dedi ki...

Allah'a şükredecek ne çok şeyimiz var. En önemlisi çocuklarımızın, bizlerin canı, sağlığı. Allah kimseye yaşatmasın, yaşayanlara sabır versin. Yazdığından beri benimde aklımdan çıkmıyor. Kelimeler anlamını yitiriyor. İnsan ne söyleyeceğini gerçekten bilemiyor.

Anne İş'te dedi ki...

amin Umur'cum amin...Anne olmadan önce hiç düşünmezdim ölümü;ölüm benim için sevdiklerimi kaybetme korkusundan öte değildi...Ama şimdi yaşamak istiyorum,kızım için yaşamak,kızımla yaşlanmak...

Anne İş'te dedi ki...

ALLAH'TAN RAMET DİLİYORUM MELEĞE VE CENNET KAPISOINDA BEKLEYECEK ANNE/BABASINI...BAŞINIZ SAĞOLSUN,HEPİNİZE SABIRLAR DİLİYORUM...

ilknur malcı dedi ki...

ahh umurcum
Allah rahmetini şefkatini eksik etmesin biz insanlardan.
yoksa o kadar aciziz ki bu dunyada.

bahriye-kerem dedi ki...

hayat çok kısa...ve bir sonraki günün,dakikanın garantisi yok...allah hiç birimize elat acısı göstermesin :(
ve o meleğin ailesine allah sabırlar versin...

bilge ve annesi dedi ki...

Sevgili Umur, Bilge henüz sekiz aylıktı, benden iki hafta sonra doğum yapan bir arkadaşım vardı, güzeller güzeli bir oğlu olmuştu. Bir gün acı haberi duyduk, trafik kazası geçirdiler ve oğulları öldü. Sarhoş bir sürücü gelip çarptı. Ben uzun süre ziyaret ederken Bilge' yi götürmedim, hatırlatırım diye aptalca bir düşünceyle. Oysa Bilge' yi o kadar severki, bense bebiş yaşasa bu kadar olacaktı diye geçiririm aklımdan. O sıralar nerdeyse zorunlu olmadıkça arabaya binmedim uzun süre, heran bizim de başımıza gelecekmiş gibi. Ama kötü düşünmemeye çalış, ben kötü düşüncenin ve korkunun bir nevi davetiye olduğunu düşünüyorum. herşeye gözünü kapat ve hayatına devam et demiyorum elbette, zaman örtecek bunun üzerini. Allah hepimizi ve özellikle de çocukları korusun diyorum. Kendine çok iyi bak, Ada' ya ve Efe'ye öpücükler

asyaselda dedi ki...

offff buz gibi oldu kanım birden...
Allah hiç bir anneye evlat acısı yaşatmasın hiç bir evladı da annesiz bırakmasın..offf

asyaselda dedi ki...

offff buz gibi oldu kanım birden...
Allah hiç bir anneye evlat acısı yaşatmasın hiç bir evladı da annesiz bırakmasın..offf

Zeynep dedi ki...

Bazı dertlerimizi ne de çok büyütüp, nasıl günümüzün merkezi yapıyoruz, oysa ne acılar ne dertler var , hiç kimse yaşamasın, yanımıza uğramasın diye dilediğimiz..Allah annesine babasına sabır versin, herkesin çocuğunu kendine bağışlasın. :(