2 Şubat 2011 Çarşamba

güzelleme

Şu hayatta tanışmak istediğim birkaç insandan biriydi o
Öyle kendine özgü, öyle farklı, öyle derin, öyle cesur...
12 yıl önce bir Şubat sabahı işe gelip bilgisayarı açtığımda öğrendim gittiğini
Günlerce yasını tuttum
Kendime şaşırarak
Gidemedim İstanbul'a uğurlamaya
Sessizce veda ettim Ankara'dan 
12 yıl oldu
Ne garip giden gidiyor
Ve hayat devam ediyor
Ben, artık üzülmüyorum gidenlere
Öğrendim kalanlar daha çok acı çekiyor
Sadece özlüyorum şimdi
Çocukluğumu, hayallerimi...
12 yıl oldu Barış baba
Biliyor musun
Sen gideli çok değişti dünya
Ben de değiştim
Artık takmıyorum yüzüklerimi
Gitarımı rafa kaldıralı çok oldu
Ama bazı şeyler hep aynı kaldı
Şimdi kızımla söylüyoruz şarkılarını
Bir senin bir de Cem babanın
Biliyorum bir gün nefret ettiğim o cıstak cıstak müzikleri de dinleyecek
Ama söz veriyorum biliyor olacak seni

12 yorum:

Alyamaya'nın Esra'sı dedi ki...

diline sağlık, ne güzel yazmışsın.. toprağı bol olsun..

Zeynep dedi ki...

Onu unutmaya yüz tuttuğumuz anda çocuklarla hatırlamak ne güzel değil mi? :) çok güzel bir yazı olmuş Umur' cuğum, eline sağlık..

Tuğra'nın Annesi Emine dedi ki...

Nur içinde yatsın, çok severdim.
Ölüm günü ben daha habersizken, radyolar sürekli Barış Abi'nin şarkılarını çalıyordu. Kendi kendime; 'niye sürekli çalıyorlar, sanki adam öldü de yasını tutuyorlar' demiştim.
Haberini alınca nasılda sarsıldım.
Oğluma anlatacağım iki insan var sevdiğim..Biri Barış Manço, diğeri Kemal Sunal..Türkiye'nin önemli 2 isimleri..Daha çok kişi var tabi ama, kalbimde yeri olan, çocukluğumda onların sayesinde güldüğüm-eğlendiğim iki önemli isim bunlar benim için.
Keşke hayatta olsalardı... :(

meldi dedi ki...

Ne güze yazmışsın Umurcum. Nur içinde yatsın.
Biliyormusun ömerin adını bildiği tek sanatçı barış manço. bir yerde sesini duysa tanıyor artık. Özellikle onun şarkılarını dinletiyorum ona. Çokda seviyor :)

bilge ve annesi dedi ki...

Umurcuğum, işte bu yüzden seni çok seviyorum.Fikret Kızılok öldüğünde de ben çok kötü olmuştum.Aslında ölüm hep kötü işte, kimsenin yeri dolmuyor, zaman devam ediyor.Onlardan kalanlar bizlerin avuntusu...

Tibetin annesi dedi ki...

ben de çok severdim... keşke çocuklarımız da görseler, anlasalardı onu...

Deniz dedi ki...

Çok garip oldu ya, az önce şunu dinliyordum
http://www.cover.gen.tr/cover/baris_manco___unutamadim_374.html

ELİF dedi ki...

Maalesef bizim kadar bilemeyecekler :(

* YeLiZ * dedi ki...

cocugumun onu inleyerek buyumesini cok isterim
Turkiyeye gidince CDsini alacagim muhakkak
ellerine saglik...

Banu dedi ki...

Umur içim hop etti.
Bir kaç gündür sabah buz gibi havaya çıktıkça aklımın içinde "Hava ayaz mı ayaz, ellerim ceplerimde...." diye Barış Manço'nun sesi mırıldanıyor.
Kim bilir kaç yaşındaydım? Barış Manço'ya mektup yazıp ileride 7'den 77'ye'de çalışma hayali kurduğumuz yazmıştım. Şimdi aklıma geldi. Unutmuşum. :)
Nur içinde yatsın.

Oglak Kizlari dedi ki...

Kimide derki, olan gidene kalanlar bir şekilde devam ediyorlar.

Allah rahmet eylesin.

Çiğdem

Deli Anne dedi ki...

Görmemişim bu postu ne yazık.. Çok acıdı içim gene.. gözlerim doldu :(