9 Eylül 2011 Cuma

başka türlü bir şey...

Kimi zaman yavaş yavaş incitmeden, kimi zamansa aniden ezerek geliyor değişim.
Nasıl olursa olsun insanın alıştıklarından vazgeçmesi zor.
Hele de artık o alışkanlıklar, sizin bir parçanız olmuş, sizi siz yapan şeyler haline gelmişse...
Zor geliyor, bünye kaldırmıyor...
İnsan çaresizce her şey hep aynı kalsın istiyor. Ama olmuyor işte olmuyor...
Şu son bir ayda öyle çok şey değişti ki hayatımızda.
Öyle birden bire, zorla...
Önce işyerinde her gün bir kaç arkadaşımızı uğurladık.
Oturup birlikte kahve içerken bir gün, ertesi gün facebook'ta güncellemelere indirgendi paylaşımlarımız.
Hayat öyle hızlı ki, gideni koparıveriyor elinizden.
Ne kadar söz verirseniz verin, kaçınılmaz olan er geç geliveriyor,
Arkadaşlıklar mazi oluveriyor.
Sonra alışkanlıklarımızı da değiştirmek zorunda kaldık.
Çalışma saatlerimiz değişti, onlarla birlikte yaşam alışkanlıklarımız.
Hep çok özenmiştim normal iş saatlerinde çalışanlara... Şimdi benimkiler de öyle. Ama nedense hiç hoşuma gitmedi işte. Meğer ben, çok severmişim o acayip çalışma saatlerimi.
Bazen bazı şeyler, sadece istemeler düzeyinde kalmalı, insan alıştığı gibi devam etmeli. O uzaktan istenenler, yakından hiç de çekici olmuyor.
Tabii birimizi etkileyen,diğerlerine de sirayet ediyor.
Bizim alışkanlıklarımız değişince onunkiler de değişiverdi aniden.
Tatil dönüşü tam gün okullu oluverdi bir günde.
Bisikletini bıraktığı yetmezmiş gibi uzaktaki evinde, şimdi bir de bunlar çıktı karşısına.
"Okulumu seviyorum anne, ama ben seni özlüyorum" diye protesto etti mesela dün sabah.
"Ben de seni özlüyorum, hem de çok özlüyorum" dedim sadece.
Sonra sessizce avucumun içindeki minik elini sıktım.
Ve yine dün ayrılırken okulun kapısında ilk kez "Seni öpmüycem, öpersem ağlarım" dedi.
Dönüp arkasını gitti o minicik kafası önde.
Eskiden, yani gençken
Direnebileceğimize inanırdık ya hani,
Karşı gelebileceğimize bize üstelenenlere.
Artık biliyorum ne kadar imkansız olduğunu.
Elimizden kayıp gidiyorlar
Arkadaşlarımız, sevdiklerimiz, uzun uğraşlar sonucu kurduğumuz düzenler, alışkanlıklarımız...
Direnmek istiyorum olmuyor,
Gitmesinler, değişmesinler demek istiyorum olmuyor
Yeni duruma alışmaya çalışıyorum o da olmuyor...
Velhasılıkelam doluya koysam almıyor, boşa koysam dolmuyor.

Değişiyor her şey...
Biz de değişiyoruz onlara paralel.
İtirazım değişime değil elbet...
Zorla, bize rağmen değiştirmelere...
Şimdi tek isteğim, şu yukardaki şekilden şekle giren surat gibi her şeye rağmen gülebilmek hayata...
Dalga geçebilmek onunla.
Belki de direnmenin, karşı gelmenin yolu budur kim bilir?
Ve bir de şarkı söyleyebilmek:
"Başka türlü bir şey benim istediğim
Ne ağaca benzer ne de buluta
Burası gibi değil gideceğim memleket
Denizi ayrı deniz,
Havası ayrı hava
Nerde gördüklerim
Nerde o beklediğim
Rengi başka
Tadı başka..."

20 yorum:

anne kaleminden dedi ki...

umurcum sabah sabah aldın götürdün beni :( hayatın zorunluluk kipinde yaşattıklarına karşı, kaybedeceklerimiz çoğaldıkça direncimiz azalıyor malesef. sen de bunu en mükemmel şekilde anlatmışsın. o kadar taze ki iş arkadaşımız tayin olup gidişi, bu değişimi henüz hazmedemedim, işyeri bomboş geliyor... umarım değer verdiklerimiz, dostlarımız her an yanıbaşımızda olur ve biz de ada gibi her an hayata gülebilcek kadar çocuk kalırız...

ikiz Bebek dedi ki...

kıyamam nasılda laflar etmiş öyle annesi,duygulandım.ama fotoğraflrda çok sevimli.

Nilhan - Küçük Mucizem dedi ki...

öncelikle dilerim ki bu binbir şekil suratın yüzündeki gülücükler hiç ama hiç solmasın.

ben en çok ağlamamak için seni öpmemesine takıldım. içim eridi, sızladı,gözlerim doldu. elimizden gelse hiç ayrılmak istermiyiz onlardan? umarım hata yapmıyoruzdur.

ve Umur maalesef şunu farkettim benim artık sabah karşılıklı kahve içeceğim ne de gidip kapısını çalacağım hiç arkadaşım kalmamış. :(

thalassapolis dedi ki...

Canım, boğazımda kocaman bir düğüm ile yazıyorum ne kadar güzel ifade etmişsin ben de aynı şeyleri hissediyorum.

Bu kadar küçükkken bile ne büyük şeyler hissetmiş benim tatlı prensesim "Öpersem ağlarım" demiş ya beni de ağlattı. Kıyamam ona.

Ve son olarak şarkı... her gün dinlerim ben onu ilk defa dinlercesine.

Sevgiler kocaman öpüyoruz sizi o güzel yüzünüz hep gülsün Sevgiler...
Deniz&Almina

Tibetin annesi dedi ki...

ne güzel dile getirmişsin... demek öperse ağlarmış ha! duygusal kızım benim...

yaruze... dedi ki...

Bu çocuklar annenin kalbinden vurmayı mı çok iyi biliyorlar,yoksa anneler çocuklarının ağızlarından duydukları her cümleye fazlasıyla hassas mı davranıyor bilemedim ama gel de hislenme şimdi sarfedilen cümlelere...

Anne Café dedi ki...

gözlerim doldu, ben de kızımı yeni bırakıp geldim eve... düzelir, insan bir an geliyor artık çıt diye kırılıyor ve değişime direnmemeye başlıyor. tamam hadi bakalım diyor, zaman alacak belki, gençlikteki kadar kolay olmayacak ama olacak yani:) kolay gelsin, kalbine bol ferahlık gelsin...

Sen Gelince dedi ki...

Niye bu kadar dokundu bu yazı bana:(

Burcu.. dedi ki...

Umur'cum o kadar ama o kadar güzel yazmışın ki ne desem az gelecek sanki.

Deniz dedi ki...

işten çıkartmalar mı oldu???


Ben de ağlayacaktım Ada'nın öpmiyim yoksa ağlarım dediğini okuyunca

Eko Anne dedi ki...

Umur'cum;
fotoğraflar cook guzel, bayıldım. Ama yazın daha da guzel. Değişime direnmemeli arkadaşım napıcaksın. Akmasına izin verilmeli. Gercekten özledik. Umarım görüsürüz.

Şenay- Doğam dedi ki...

Bu mınık cımcımeee...cok guzel olmus annesı :) cok tatlı olmus..ozledım sızlerıı :)

Burcu dedi ki...

Off yazıp yazıp siliyorum. ne ya
orum yapılır ki böylesine güzel bir yazıya. Katılıyorum işte sana, her hecesine kadar...

Mlke dedi ki...

:((( Umurum n'oldu sana kuzum yaa, çok üzdün beni bu yazınla, olma hiç böyle, etkilemesin seni hiçbirşey bu kadar çok :/
Hiç alışmamışım senin bu hallerine, ben olsam hadi neyse :)

Hele o minik gamzeli kızım benim, nasılda güzel her zamanki gibi :)) demek ağlarmış ha! oyy kıyamam ben ikinize de :)

çok öperim çokk..

AYÇA dedi ki...

:( etkiledin beni... Çok güzel bir yazi olmuş. O guzelligi öperim.

Alyamaya'nın Esra'sı dedi ki...

"öpersem ağlarım" ne demek yaaa!!! bittim bu cümleye. bı bızdıklar boylarından büyük laflar ediyorlar. kucaklıyorum sizi..

Belkıs dedi ki...

Umurcumm nasıl güzel bi yazı olmuş nasıl ilaç gibi geldi şuan inanamazsın, öperim senide o şekilden şekile giren güzel suratıdaaa

bilge ve annesi dedi ki...

Umurcuğum çok duygulandım, şarkıyı zaten çok severim, tuhaf oldum ya.İnsan hayatta herşeye, ama herşeye alışıyor, başka ne diyeyim bilemedim. Öpüyorum o güzel kızını, o güzel gözlerinden

Oglak Kizlari dedi ki...

Ah ah ne desem.
Maşallah.

neredeyse 5 yaşında kız annesi Çiğdem

Adsız dedi ki...

Umurcum, bu yazıyı yeni gördüm. Gidenlerden biri olarak yazıyorum. :) Ama bir yere gitmedim, ben hep ordayım. Biz herzaman arkadaşız. Zamanlar, mekanlar aynı olmasa da. Ne kadar güzel yazmışsın. Çok seviyorum seni. Ada'nın resimleri harika. Timu'nun annesi Deniz